O mnie

Maciej M. Sysło w połowie lat 60. XX wieku przyglądał się, jak uczniowie z I LO i III LO we Wrocławiu uruchamiali swoje programy na maszynie Elliott 803 w ramach pierwszych w kraju zajęć z programowania i metod numerycznych w szkole.

W tym samym niemal czasie i później „przechodził Odrę”, pracując kolejno na modelach 1003, 1024, 1304, 1325 tej maszyny, produkowanej we Wrocławiu. Od połowy lat 80. sprowadzał do Instytutu Informatyki Uniwersytetu Wrocławskiego, którym kierował, kolejne modele maszyn 8-bitowych m.in. ZX Spectrum, Amstrad, Schneider i wreszcie dziecko spoza małżeńskiego łoża rodziny Odra – Elwro 800 Junior i przygotowywał rzesze nauczycieli do ekspansji komputerów w edukacji. W tym czasie zaczął poważnie zajmować się edukacją informatyczną, dla której przez 20 lat prowadził forum spotkań i dyskusji – konferencje „Informatyka w Szkole”.

Za swój największy sukces uznaje utrzymanie, wbrew powszechnym tendencjom w kraju i za granicą, wydzielonych zajęć z informatyki w szkołach gimnazjalnych i ponadgimnazjalnych, a ostatnio – propozycję podstawy programowej kształcenia informatycznego, obejmującą nauczaniem informatyki i programowania wszystkich uczniów na wszystkich etapach edukacyjnych. Prowadzi zajęcia z uczniami i nauczycielami w wielu projektach w całym kraju, wykłada na konferencjach i spotkaniach z nauczycielami, sporządza dokumenty i ekspertyzy dla instytucji rządowych i samorządowych.

Nagrodzony wieloma wyróżnieniami i grantami krajowymi i zagranicznymi. Pełni wiele funkcji w instytucjach i organizacjach krajowych i zagranicznych, m.in. jest przedstawicielem Polski w Technical Committee on Education (TC 3) w Federacji IFIP. W uznaniu dotychczasowych działań związanych z wdrażaniem komputerów i technologii do edukacji w naszym kraju, Federacja IFIP przyznała Polsce organizację Jubileuszowej X Światowej Konferencji na temat Komputerów w Edukacji (WCCE, Toruń 2-5 lipca 2013). Wyróżniony Outstanding Service Award przez IFIP (2014).

SYSŁO Maciej, Marek – profesor, matematyk, informatyk

Studia, stopnie i tytuły naukowe: Uniwersytet Wrocławski, matematyka – 1968; dr – 1973; dr hab. – 1980; prof. – 1991.

Staże istypendia zagraniczne: University of Tokyo 1974-1976, Alexander von Humboldt Stifftung, Bonn 1982-1984, 1989; Fulbright Foundation Senior Research Grant, University of Oregon (USA) 1996-1997.

Visiting professor w: Washington State University, Pullman 1981-1982; Uniwersytet w Kopenhadze 1987, 1992; Uniwersytet w Groningen, Holandia 1991-1992.

Praca naukowo-dydaktyczna: Uniwersytet Wrocławski, Instytut Informatyki od 1968, dyrektor Instytutu 1984-1991, 1993-1996; pełnomocnik rektora ds. informatyzacji uczelni (lata 80’ i 2004-2005). Uniwersytet Mikołaja Kopernika w Toruniu od 2005 roku; kierownik Zakładu Metodyki Nauczania Informatyki i Technologii Informacyjnej.

Członkostwa: PTM, AMS, ACM, IEEE, IFIP, SNTI – Stowarzyszenie Nauczycieli Technologii Informacyjnej (prezes).

Funkcjez wyboru: Przedstawiciel Polski w TC3 – Technical Committee 3 on Education, działającego w ramach IFIP; członek Rady ds. Edukacji Informatycznej i Medialnej (MEN); Ekspert PKA (od 2002).

Nagrody: nagroda NOT 1968, nagroda PTM im. H. Steinhausa 1986, nagrody MEN 1993, 1998, 2002, nagroda im. Marka Cara (2010).

Specjalizacja i działalność naukowa: matematyka – kombinatoryka, teoria grafów, informatyka – matematyka dyskretna, dydaktyka informatyki. Autor koncepcji edukacji informatycznej w szkołach różnego typu, twórca i lider zespołu edukacji informatycznej w Instytucie Informatyki UWr. i na Wydziale Matematyki i Informatyki UMK.

Publikacje: ponad 150 publikacji matematycznych, informatycznych i dydaktycznych, blisko 30 książek i podręczników, m.in. książki: Discrete Optimization Algorithms with Pascal Programs, Prentice Hall 1983 oraz wydanie w jęz. polskim (współautor); Elementy informatyki. T. 1-3, PWN, Warszawa 1988-98 (wyd. 1-9, współautor, redaktor); Algorytmy, WSiP, Warszawa 1997; Piramidy, szyszki i inne konstrukcje algorytmiczne, WSiP, Warszawa 1998; programy nauczania, podręczniki i poradniki do informatyki dla szkół podstawowych (WSiP, Warszawa 1999), gimnazjów (WSiP, Warszawa 2000) i szkół średnich (WSiP, Warszawa 2002-04). Twórca koncepcji oprogramowania edukacyjnego: pakiet EI (1993), oprogramowanie TI’99 (1999), e-podręcznik.

Dewizy: robić lepiej to, co inni robią dobrze; łączą nas więzy ludzkie, nie maszyny

Hobby: praca, historia komputerów (kolekcja mechanicznych kalkulatorów i maszyn do pisania), muzyka m.in. Chopin, Mozart oraz Enigma, Vangelis, Oldfield, Jarre.

Lektury: literatura japońska (Haiku), F. Clifford, biografie, historia nauki i odkryć.